به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، این گردهمایی غیرتلویزیونی که به منظور تقدیر از دستاوردهای یک عمر فعالیت هنری برگزار میشود، امسال فضایی آرام و صمیمی داشت؛ بهطوری که در حاشیه آن، بیش از هر چهره دیگری، ناتان فیلدر، مستندساز شناختهشده، در کانون توجه قرار گرفت. فیلدر که با شخصیت تلویزیونی خجالتی و مضطربش شناخته میشود، در این شب با رویی گشاده با حاضران گفتگو میکرد و تحسینهای فراوانی را بابت مستند جدیدش درباره الیزابت هلمز دریافت کرد.
در بخش اصلی مراسم، لحظات احساسی کمنظیری روی صحنه رقم خورد. گلن کلوز که با وجود هشت نامزدی رقابتی هرگز موفق به کسب اسکار نشده بود، سرانجام مجسمه طلایی افتخاری را در آغوش گرفت. جان مالکوویچ، همبازی قدیمی او، هنگام معرفی کلوز و تمجید از نقشآفرینیهای ماندگارش نتوانست جلوی احساسات خود را بگیرد و به گریه افتاد؛ اتفاقی که اشک شوق را بر چشمان کلوز نیز جاری کرد.
در ادامه، ماهرشلا علی جایزه افتخاری را به فلوید نورمن، نخستین انیماتور سیاهپوست استودیو دیزنی تقدیم کرد که با تشویق ایستاده حاضران همراه شد. همچنین مت دیمون جایزه ریدلی اسکات را به نیابت از او معرفی کرد و تاد هینز به همراه جولیان مور، جایزه یادبود ایروینگ جی. تالبرگ را به کریستین واشون و پاملا کوفلر اهدا کردند؛ زوجی که عنوان نخستین تیم تهیهکنندگی زن و مستقلِ برنده این جایزه را به نام خود ثبت کردند.
در میان چهرههای حاضر در سالن مانند تام کروز، مت دیمون، ویلم دافو، ست روگن، زندایا و تام هولند، حضور تیموتی شالامه و کایلی جنر نیز با حواشی طنزآمیزی همراه بود؛ شالامه تا آخرین لحظات پیش از شروع برنامه سر جایش ننشست و با شوخیِ لینت هاول تیلور، رئیس آکادمی، روبهرو شد. این مراسم چهارساعته که با سخنرانی کوتاه رئیس آکادمی آغاز شده بود، برخلاف مهمانیهای پرهیاهوی معمول در هالیوود، بسیار منظم و بیحاشیه پیش رفت و رأس ساعت ۹ شب، با خروج تام کروز به عنوان آخرین مهمان، به پایان رسید.